Najpiękniejsze historie o Mikołaju, które warto przekazać dzieciom

My, elfy, znamy Mikołaja trochę inaczej niż Wy. Dla dzieci jest panem z białą brodą, który w grudniową noc odwiedza tysiące domów. Dla dorosłych – jednym z najpiękniejszych symboli dzieciństwa. A dla nas? Kimś, kto od bardzo dawna przypomina światu o jednej prostej rzeczy: najpiękniejszy prezent to ten, za którym kryje się dobre serce.

Dlatego chciałbym opowiedzieć Wam kilka historii. Usiądźcie wygodnie. Zaczynamy.

Zanim pojawiły się sanie i renifery

Dawno temu, na długo przed powstaniem naszej elfiej pracowni, żył człowiek o imieniu Mikołaj.

Urodził się prawdopodobnie około III wieku na terenach dzisiejszej Turcji i został biskupem Miry. Zasłynął jednak przede wszystkim z niezwykłej hojności. Według dawnych opowieści pomagał biednym i potrzebującym, często robiąc to w tajemnicy.

Nie zależało mu na tym, aby ktokolwiek wiedział, że to właśnie on pomógł.

Brzmi znajomo? Być może właśnie tutaj zaczęła się prawdziwa mikołajowa magia.

Trzy sakiewki pozostawione nocą

To jedna z najsłynniejszych legend związanych ze świętym Mikołajem.

Pewien ubogi ojciec miał trzy córki. Rodzina znalazła się w bardzo trudnej sytuacji i nie miała pieniędzy, które pozwoliłyby dziewczętom spokojnie rozpocząć dorosłe życie.

Mikołaj dowiedział się o ich kłopotach. Mógł zapukać do drzwi, wręczyć rodzinie pieniądze i czekać na podziękowania. Zrobił jednak coś zupełnie innego.

Według legendy nocą podrzucił do domu sakiewkę ze złotem. Później zrobił to ponownie. I jeszcze raz.

Nie chciał pochwał. Nie oczekiwał wdzięczności. Chciał jedynie pomóc.

Niektóre wersje opowieści mówią nawet, że złoto wpadło do suszących się przy kominku pończoch. I właśnie z tą legendą bywa łączony późniejszy zwyczaj zostawiania skarpet na prezenty. 

Mikołaj – opiekun dzieci i podróżnych

Wśród dawnych opowieści o świętym Mikołaju znajdziemy również legendy, w których staje się on obrońcą dzieci.

Jedna z najbardziej znanych historii opowiada o dzieciach znajdujących się w wielkim niebezpieczeństwie, którym Mikołaj przychodzi z pomocą. Przez stulecia opowieść zmieniała się w zależności od kraju i epoki, ale jej sens pozostawał podobny: Mikołaj troszczy się o najmłodszych i staje po stronie tych, którzy potrzebują ochrony.

To właśnie dlatego z czasem zaczęto uważać go za szczególnego opiekuna dzieci.

I chyba trudno wyobrazić sobie piękniejszy początek tradycji, która przetrwała setki lat.

Mikołaj nie stał się przecież bohaterem dziecięcych opowieści dlatego, że rozdawał najdroższe zabawki.

Stał się nim dlatego, że dzieci mogły czuć się przy nim bezpiecznie. 

Skąd Mikołaj wie, czego potrzebują inni?

To pytanie dzieci zadają nam wyjątkowo często.

Czy czyta wszystkie listy? Czy elfy mu podpowiadają? Nie zdradzę wszystkich sekretów naszej pracowni – obowiązuje mnie bardzo poważna elficka tajemnica – ale mogę powiedzieć jedno.

Mikołaj przede wszystkim słucha. W dawnych opowieściach widzimy, że zawsze dostrzega potrzeby innych. I właśnie tego możemy nauczyć dzieci.

Zamiast pytać wyłącznie: Co chciałbym dostać?, warto czasem pomyśleć: Co sprawiłoby radość komuś innemu?

W naszej pracowni właśnie od takich pytań zaczyna się magia.

A kiedy pojawiły się renifery?

Wizerunek Mikołaja, który znamy dzisiaj, powstawał przez wiele stuleci. Na przestrzeni lat pojawiły się sanie ciągnięte przez renifery, śnieżna kraina, worek prezentów, pracowite elfy i oczywiście słynne „ho, ho, ho!”.

A Rudolf?

Czerwononosy renifer jest od Mikołaja znacznie młodszy. Jego historia powstała dopiero w XX wieku, ale szybko podbiła serca dzieci.

Rudolf miał coś, czego nie miał żaden inny renifer – świecący czerwony nos. Początkowo bardzo się tym martwił. Aż pewnego mglistego wieczoru właśnie jego niezwykły nos wskazał drogę saniom Mikołaja.

To piękna historia dla każdego dziecka, które kiedyś pomyśli: Dlaczego nie jestem taki jak inni?

Rudolf odpowiada: I bardzo dobrze.

Czasem właśnie to, co nas wyróżnia, okazuje się naszą największą siłą.

Najważniejsza historia o Mikołaju

Teraz zdradzę Wam elficki sekret.

Najpiękniejsza historia o Mikołaju powstaje każdego grudnia.

Kiedy dziecko przygotowuje rysunek dla dziadków. Kiedy rodzeństwo robi sobie niespodzianki. Kiedy ktoś zostawia pierniczek dla Mikołaja i marchewkę dla renifera. Kiedy rodzina zastanawia się nie tylko nad tym, co chciałaby dostać, ale również nad tym, komu mogłaby sprawić radość.

Bo największym sekretem Świętego Mikołaja jest to, że jego magia nie mieści się w saniach ani w worku.

Mikołaj przypomina nam, że radość można komuś podarować.

Więc… czy Święty Mikołaj naprawdę istnieje?

Och. Wiedziałem, że w końcu padnie to pytanie.

Jako elf powinienem tajemniczo się uśmiechnąć i wrócić do pakowania prezentów. Powiem więc tylko tyle.

Od setek lat zmieniają się zabawki, zwyczaje i dziecięce marzenia. Jedno pozostaje takie samo.

Każdego roku ktoś robi coś dobrego dla drugiego człowieka tylko po to, żeby sprawić mu radość. Ktoś pomaga po cichu. Ktoś przygotowuje niespodziankę. Ktoś spełnia małe marzenie i nie potrzebuje nawet usłyszeć „dziękuję”.

A jeśli właśnie na tym od wieków polega magia Mikołaja… to odpowiedź chyba znacie.

Do zobaczenia w grudniu!

Wasz Elf